نیروی ویژه پاد وحشت با نام اختصاری نوپو[۱] یکی از نیروهای یگان ویژه نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است که برای عملیات‌های ضد تروریستی و رهایی گروگان و سرکوب شورش‌های شهری استفاده می‌شود. اعضای نوپو بدلیل داشتن یونیفورم سیاه رنگ به سیاه‌جامگان نیز معروف شده‌اند.

نوپو در جریان تهاجم شبانه به کوی دانشگاه در ۱۸ تیر ۱۳۷۸ نیز نقش داشت. سرهنگ ارجمندی فرمانده وقت نوپو متهم ردیف سوم در دادگاه حادثه کوی دانشگاه بود و به اینکه دستور ورود به کوی و دستگیری و ضرب و شتم دانشجویان را به نیروهای رسمی خود و لباس شخصی‌های تحت امر خود داده‌است اعتراف و از تصمیم خود دفاع کرد.[۲] ‎

تصورتان بر این نباشد که هر یگان ویژه ای، نام یگان ویژه را هم بدنبال خواهد داشت. نیروهایی در سطح کشور فعال هستند که از نظر عملیاتی و ساختار دستوری، تعریف وظایفشان دقیقا همسو با یگان ها یا همان تیپ های ویژه است. از جمله این نیروهای مستقر در سطح کشور، میتوان به نیروهای قرارگاه ثارالله در پایتخت نام برد که وظیفه شان حفظ امنیت فیزیکی یا همان نظامی امنیتی پایتخت میباشد. این قرارگاه شامل زیرمجموعه هایی هم میباشد. از مهمترینانش میتوان به "سپاه محمد رسول الله تهران بزرگ" و در سطح استانی تهران به "سپاه سیدالشهدا" اشاره نمود.
درکل حساسیت کلان شهرها، اصولا به مسایل شهری محدود نمیشود و برای مواقعی که مسایل دیگر (از قبیل سیاسی) باعث ایجاد اخلال در نظم شهر میشود و بنابر تشخیص معمولا وزارت امنیت کشور، امکان گسترش آن به شهرهای دیگر هم فراهم باشد، وظیفه نیروهای ویژه تامین امنیت و پاد وحشت، وظیفه ای تعریف خواهد شد که حتی دقایق تناوب اختلال نظم بر اساس اجتماعات خیابانی هم در حد یک اخلال اساسی در نظام بالا میرود. و اینجاست که نیروها، با نهایت توان در برابر اختلال (حتی گاه بدون اعمال خشونت از سمت معترضان) به سرکوب شدید این تجمعات میپردازند. به طور مثال عملیات های پراکنده بعد از انتخابات 88. تجمعات بعد از این انتخابات، همچون زمان قیام منافقین، بعد از برکناری بنی صدر نبود. تفاوت تجمعات و اعتراضات بعد از انتخابات با آن وطن فروشان این بود که بعد از انتخابات، اکثر معترضین به مبارزه فیزیکی علاقه نداشتند و اجتماعات مسالمت آمیز بود. اما دستور صریح است و وقتی به نوعی حرکتی که به ضرر نظام انقلاب اسلامی باشد به سمت فراگیری در کشور پیش رود، سرکوب اجتناب ناپذیر است.
درهرحال این مقدمه ای نسبتا طویل بود برای توضیحاتی نسبتا کامل در خصوص قرارگاه ثارالله، که وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی میباشد. امیدوارم از مطالعه آن لذت ببرید.
ادامه مطلب به نقل از سایت ویکیپدیا میباشد.

"تاریخچه

از سال ۱۳۷۴ سپاه پاسداران و مشخصاً قرارگاه ثارالله ماموریت یافتند در صورت بروز بحران مسئولیت امنیت پایتخت را برعهده گیرند. از ابتدای تشکیل این قرارگاه در سال ۱۳۷۴ تا پیش از حوادث انتخابات ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ تعیین شرایط ویژه و سپردن مسئولیت امنیت پایتخت به این قرارگاه سه بار اتفاق افتاد؛ در جریان تجمعها و شورشهای خیابانی اسلامشهر در سال ۷۴، ۱۸ تیر ۷۸ و تجمع و شورشهای خیابانی ۱۸ تیرماه ۱۳۸۲.
در دو دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی، عزیز جعفری كه در آن ‏زمان فرمانده نیروی زمینی سپاه بود، فرماندهی این قرارگاه را هم برعهده داشت. در زمان تحصن نمایندگان مجلس ششم، او در نامهای به رهبری و روسای سه قوه، تحصن را مقدمه كودتا خوانده ‏و خواهان مجوز برخورد رسمی قرارگاه با نمایندگان شده بود.
در سال ۸۴ پس از انتقال سردار جعفری به دفتر فرماندهی كل قوا، سردار زاهدی كه جایگزین او در ‏فرماندهی نیروی زمینی شده بود، همزمان فرماندهی قرارگاه ثارالله را برعهده گرفت. در تیر ۱۳۸۷ سردار حجازی قائممقام فرمانده سپاه، باز هم با حفظ سمت به عنوان فرمانده قرارگاه ثارالله منصوب ‏شد.

انتخابات ۱۳۸۸

پس از انتخابات ریاست جمهوری در ۲۲ خرداد ۱۳۸۸، به دستور شورای عالی امنیت ملی وظیفه کنترل پایتخت تا دو ماه (از ۲۵ خرداد تا ۲۵ مرداد ۱۳۸۸) بر عهده قرارگاه ثارالله و زیرمجموعهاش سپاه محمد رسولالله در تعامل با نیروی مقاومت بسیج گذاشته شد. در جریان اعتراضها، شبهنظامیان بسیجی که در کنار ماموران نیروی انتظامی در مقابله با معترضان در تظاهرات تهران حضور داشتند، تحت فرماندهی سپاه محمد رسول الله بودند.[۶]

زیرمجموعه ها

زیرمجموعه های این قرارگاه شامل سپاه محمد رسولالله متشكل از نیروهای كادر و وظیفه سپاه و گردانهای عاشورا و ‏الزهرا شامل نیروهای داوطب مرد و زنی كه در قالب بسیج مساجد، ادارات، دانشگاهها، مدارس ‏و ... سازماندهی شدهاند، میباشد. سپاه استان تهران (سپاه سیدالشهدا) -که یکی از 47 سپاه استانی است که در سال ۱۳۸۷ تشکیل شد- دیگر سپاه استان تهران است.
در ۱۹ و ۲۰ مهرماه ۱۳۸۷ رزمایشی به نام «رزمايش عاشقان ‏ولايت» به فرماندهی قرارگاه ثارالله و با شرکت این دو سپاه و گردانهای بسیج در تهران، کرج، اسلامشهر، شهرری، رباط کریم ‏و ورامین با هدف ایجاد هماهنگی میان نیروهای داوطلب و كادر ‏نظامی برای انجام عملیاتهای درونشهری برگزار شد.

وظایف

قرارگاه ثارالله در صورت بروز بحران و شرایط ویژه که تشخیص آن با شورای عالی امنیت ملی و تصویب مقام رهبری است، مسئولیت برقراری امنیت شهر تهران را عهدهدار میشود ولی در شرایط عادی این مسئولیت برعهده نیروی انتظامی و وزارت اطلاعات است."