ميزان نياز به سديم

روزانه 200 ميلي گرم سديم، حداقل نياز يك فرد بالغ را برآورده مي كند. معمولاً افراد خيلي بيشترازاين ميزان و به طور متوسط 7 تا 11 گرم در روز ، نمك مصرف مي كنند كه از اين طريق 4 گرم سديم روزانه دريافت مي شود.
مهمترين منبع دريافت سديم، نمك است، ولي به طور طبيعي در بعضي از مواد غذايي مثل گوشت ها و سبزيجات نيزموجود است.
غذاهاي آماده و كنسرو شده، مقدار زيادي نمك دارند. از اينرو به افراد دچار فشارخون بالا توصيه مي شود، مواد غذايي كنسرو و فرآيند شده را مصرف نكنند.

كاهش و افزايش مصرف سديم

مقدار نرمال سديم خون ، 136 تا 145 ميلي اكي والان در ليتر است. اگر ميزان سديم خون كمتر از اين مقدار شود فرد دچار عارضه اي بنام هيپوناتريومي مي شود و اگر بيشتر از اين مقدار شود دچار هيپرناتريومي خواهد شد.
علائم كمبود سديم در بدن سستي، انقباض عضلاني ، خستگي و گيجي و افت فشار خون است. با افزايش مقدار سديم خون، فشار خون بالا رفته ، خطر بيماري هاي قلبي-عروقي، سكته و آسيبهاي قلبي وجود دارد. براي كاهش احتمال بروز اين عوارض به افراد توصيه مي شود منابع پتاسيم، كلسيم و منيزيم را بيشتر دريافت كنند.
در مواردي چون استفراغ پياپي، اسهال و يا تعرق بيش از حد ، دفع سديم افزايش يافته در نتيجه نياز به مصرف سديم نيز بيشترميشود. افرادي كه براي درمان افسردگي ، ليتيم مصرف مي كنند نبايد رژيم محدود از سديم بگيرند.
توانايي بدن دردفع سديم از كليه ها محدود است. بنابراين مصرف زياد و طولاني مدت سديم ، موجب تجمع ميزان اضافي آن در بدن شده و در سنين بالاتر، فرد دچار عارضه فشار خون خواهد شد. پس بهتراست قبل از مصرف يك ماده غذايي ، بر چسب آن را مطالعه كنيد تا مطمئن شويد سديم زيادي ندارد.



 

میزان نیاز به سدیم

روزانه 200 میلی گرم سدیم، حداقل نیاز یک فرد بالغ را برآورده می کند. معمولاً افراد خیلی بیشترازاین میزان و به طور متوسط 7 تا 11 گرم در روز ، نمک مصرف می کنند که از این طریق 4 گرم سدیم روزانه دریافت می شود. مهمترین منبع دریافت سدیم، نمک است، ولی به طور طبیعی در بعضی از مواد غذایی مثل گوشت ها و سبزیجات نیزموجود است. غذاهای آماده و کنسرو شده، مقدار زیادی نمک دارند. از اینرو به افراد دچار فشار خون بالا توصیه می شود، مواد غذایی کنسرو و فرآیند شده را مصرف نکنند.

 

 

کاهش و افزایش مصرف سدیم

مقدار نرمال سدیم خون ، 136 تا 145 میلی اکی والان در لیتر است. اگر میزان سدیم خون کمتر از این مقدار شود فرد دچار عارضه ای بنام هیپوناتریومی می شود و اگر بیشتر از این مقدار شود دچار هیپرناتریومی خواهد شد. علائم کمبود سدیم در بدن سستی، انقباض عضلانی، خستگی و گیجی و افت فشار خون است. با افزایش مقدار سدیم خون، فشار خون بالا رفته ، خطر بیماری های قلبی-عروقی، سکته و آسیبهای قلبی وجود دارد. برای کاهش احتمال بروز این عوارض به افراد توصیه می شود منابع پتاسیم، کلسیم و منیزیم را بیشتر دریافت کنند. در مواردی چون استفراغ پیاپی، اسهال و یا تعرق بیش از حد ، دفع سدیم افزایش یافته در نتیجه نیاز به مصرف سدیم نیز بیشترمیشود. افرادی که برای درمان افسردگی، لیتیم مصرف می کنند نباید رژیم محدود از سدیم بگیرند. توانایی بدن دردفع سدیم از کلیه ها محدود است. بنابراین مصرف زیاد و طولانی مدت سدیم، موجب تجمع میزان اضافی آن در بدن شده و در سنین بالاتر، فرد دچار عارضه فشار خون خواهد شد. پس بهتراست قبل از مصرف یک ماده غذایی، بر چسب آن را مطالعه کنید تا مطمئن شوید سدیم زیادی ندارد .

تست کامل کلسترول

پانل کلسترول شامل 4 تست میباشد که انجام آن در افراد بالای 20 سال به صورت هر 5 سال 1 بار  به منظور اطلاع از وضعیت سلامت و جلوگیری از ابتلا به بیماری های قلبی عروقی لازم می باشد. تستهای این پانل شامل :

1- کلسترول ( Cholestrol ): میزان کلسترول کلی بدن می باشد و افزایش آن در ارتباط با بروز بیماری های قلبی عروقی می باشد.

2- HDL-c : کلسترول خوب و یا همان کلسترول با دانسیته بالا می باشد حاوی کلسترول، فسفولیپید و آپوپروتئین A, C و کمی E می باشد. این لیپوپروتئین وظیفه حمل کلسترول را از بافتها به کبد به عهده دارد و به آن فاکتور ضد حمله قبلی ( Anti arthrogenic factor ) میگویند.

3- LDL-c :کلسترول بد یا کلسترول با دانسیته پایین میباشد، این لیپوپروتئین فاکتور ابتلا به آرترواسکلروز ( Arthrogenic factor ) می باشد و افزایش آن منجر به ایجاد پلاک در عروق و انسداد عروق می باشد.

4- تریگلیسرید : یکی دیگر از انواع چربیهای بدن که تقریبا در راستای افزایش کالری مصرفی بدن افزایش میبابد.

مقادیر مرجع :

کلسترول:                    زیر 200 mg/dl                 مطلوب

200-239 mg/dl              مشکوک

بالای 240 mg/dl               خطر

 

LDL-c                       زیر 70 mg/dl            مناسب برای افراد با ریسک بالای خطر بیماری قلبی

زیر 100 mg/dl           مناسب برای افراد با ریسک بیماری قلبی

100-139 mg/dl          نزدیک به مناسب

139-159 mg/dl          تقریبا بالا

160-189 mg/dl          بالا

بالای 190 mg/dl         بسیار بالا

 

HDL-c                     زیر 40 mg/dl (مردان )       ضعیف

زیر 50 mg/dl ( زنان )        ضعیف

50-59 mg/dl                     خوب

بالای 60 mg/dl                  عالی

 

تریگلیسیرید             زیر 150 mg/dl                 مطلوب

150-199 mg/dl              حد وسط

200-499 mg/dl               بالا

بالای 500 mg/dl           بسیار بالا

در زنان به دلیل وجود هورمون استروژن سطح HDL بالاتر می باشد.

1- افزایش خفیف در التهابات خفیف و جزئی، حاملگی و آنمی. در آنمی ها به دلیل اینکه میزان گلبولهای قرمز کم میشود دافعه بین این سلولها کمتر از حالت عادی شده و بنابراین میزان رسوب افزایش میابد حال اینکه در پلی سیتمی به دلیل افزایش در تعداد اریتروسیتها دافعه بین سلولی بیشتر شده و این امر باعث کاهش رسوب و کاهش ESR میگردد.

2- افزایش شدید این تست میتواند بیانگر افزایش در پروتئین های خون از جمله گلبولینها باشد. افزایش گلبولینها در مواردی مانند عفونتها، مولتیپل میلوما، ماکروگلبولنمی والدنشتروم ( در این مورد حتی در غیاب التهاب افزایش ESR باز هم دیده میشود.)  و رماتیسم مفصلی دیده میشود.

3-در زنان معمولا میل به افزایش در ESR بیشتر بوده و در دوران قاعدگی و بارداری میزان آن افزایش میابد.

4- داروها شامل دکستران، متیل دوپا، تئوفیلین، پنیسیلین پروکاینامید و داروهای پیشگیری از بارداری خوراکی باعث افزایش ESR میگردند.

پتاسیم یک یون مهم در بدن است، چون تغییرات جزئی آن می‌تواند action potentials را مختل کند و در نتیجه مشکلات عصبی و قلبی ایجاد می‌شود، سطح آن در خون به‌دقت تنظیم می‌شود. بسیاری از آنتی‌بیوتیکها، از جمله آنکه توسط باکتری Bacillus brevis تولید می‌شود، عملکرد سلولها را با نشستن بر روی کانال‌های یون مثبت مختل می‌کنند. در نتیجه یونهای +k و +Na اجازه پیدا می‌کنند از غشاء سلولی عبور کنند و بنابراین action potential مختل می‌شود. پتاسیم در پلاسمای خون نسبتاً در سطح پائینی قرار دارد (معمولاً ۳٫۵ تا ۵٫۰ mmol/L)، ولی درون سلولها تجمع زیادی دارد (در حدود ۱۰0 mmol/L). سطوح پائین آن در خون هیپوکالمی (hypokalemia) و سطوح بالای آن هایپرکالمی (hyperkalemia) نام دارند. هر دو سطح پائین و بالا برای قلب خطرناکند. علائم کمبود آن در بدن شامل موارد زیر است: خستگی، خواب آلودگی، ضعف عضلانی، یبوست، نامنظمی ضربان قلب و تأخیر در تخلیه معدی. بهترین منابع غذایی پتاسیم؛ آرد سویا، لوبیا سفید، عدس، موز و اسفناج می‌باشد. ولی در بیشتر موادغذایی وجود دارد. رژیم غذایی غنی از کلسیم، پتاسیم و منیزیم و نیز محدود در سدیم باعث کاهش فشار خون بالا در افراد دچار فشار خون بالا می‌شود.

یکی از بهترین دوندگان زن(دوهای استقامت) به یک پزشک آمریکایی مراجعه می‌کند و دلیل افت کارآیی خود را در ورزش را می‌پرسد. آزمایش خون او انجام می‌شود که تمامی فاکتورهای خونی طبیعی بودند، به غیر از پتاسیم موجود در خون که مقدار آن کم بود. بیشترین علت کمبود پتاسیم، تهوع می‌باشد ولی زن ورزشکار ادعا می‌کرد دچار تهوع نشده‌است. سپس از او خواسته شد ادرار خود را برای مدت یک روز جمع آوری کند. آزمایش ادرار نشان داد میزان پتاسیم موجود در ادرار او سه برابر حالت طبیعی بود که ثابت می‌کرد این فرد دچار پرخوری عصبی است و برای کنترل وزن خود، با فرو بردن انگشت دست در گلویش عمداً می‌خواسته دچار تهوع شود تا غذاهای خورده شده را بالا آورده و وزنش افزایش نیابد. بعد از اینکه زن ورزشکار انجام این عمل را پذیرفت و دست از این کار برداشت در چندین مسابقهٔ دو برنده شد.

کلیه‌ها و غدد عرق، هنگامیکه بدن دچار افت پتاسیم می‌شود، از اتلاف آن جلوگیری کرده و مقدار آن را در حد طبیعی نگه می‌دارند. به همین دلیل، کمبود پتاسیم به‌ندرت در ورزشکاران رخ می‌دهد. نیاز بدن به پتاسیم حتی با ورزش کردن طولانی در هوای گرم، با خوردن یک رژیم معمولی برآورده می‌شود، چون این عنصر در تمامی موادغذایی به جز شکر تصفیه شده وجود دارد. مصرف داروهایی مثل دیورتیکها و کورتیکواستروئیدها می‌توانند باعث کمبود پتاسیم در بدن شوند. همچنین اسهال و تهوع مکرر باعث کمبود آن می‌شود. در اسهال، پتاسیم بدن از طریق مدفوع و در تهوع از طریق استفراغ دفع می‌شود. هم در ورزشکاران و هم در افراد عادی، تهوع و استفراغ بیشترین علت کاهش پتاسیم خون و افزایش آن در ادرار می‌باشد.

مقادیر طبیعی و غیر طبیعی تری گلیسیرید خون

مقدار تری گلیسیرید طبیعی: کمتر از 150 میلی گرم در دسی لیتر ( 7/1 میلی مول در لیتر)

مقدار تری گلیسیرید در مرز خطر: 150 تا 199 میلی گرم در دسی لیتر ( 7/1 تا 2/2 میلی مول در لیتر)

مقدار تری گلیسیرید زیاد: 200 میلی گرم در دسی لیتر ( 3/2 میلی مول در لیتر)

مقدار تری گلیسیرید خیلی زیاد: 500 میلی گرم در دسی لیتر ( 7/5 میلی مول در لیتر)

افزایش تری گلیسیرید خون

مقدار زیاد تری گلیسیرید موجود در خون باعث سختی و سفتی رگ های خونی و سکته قبلی می گردد. این عارضه باعث بیماری های انسداد شریان و رگ می گردد. همچنین باعث بیماری سندرم متابولیک می گردد.

سندرم متابولیکی شامل: فشار خون بالا، قند خون بالا، تجمع چربی در شکم، مقدار کم کلسترول خوب (HDL) و مقدار زیاد تری گلیسیرید می باشد.

چه عواملی موجب افزایش تری گلیسیرید خون می گردند؟

* چاقی
*
دیابت کنترل نشده

* کم کاری تیروئید
* بیماری کلیه و کبد

* افزایش مصرف کالری

* نوشیدن مشروبات الکلی

داروهایی که موجب افزایش تری گلیسرید خون می شوند، عبارتند از:

- تاموکسیفن (داروی درمان کننده سرطان)

- استروئید

- بتابلوکرها

- دیورتیک ها

- استروژن

- ضد بارداری
در بسیاری از موارد دیده شده است که افزایش تری گلیسیرید خون، ارثی می باشد.

علائم افزایش تری گلیسیرید خون

غالبا بدون علامت می باشد. اما اگر شما از نظر ژنتیکی دچار افزایش تری گلیسیرید خون باشید، زیر پوست تان، رسوب چربی به شکل لکه های زرد رنگی دیده می شود. این لکه های زرد به نام xanthomas خوانده می شود.

چگونه تری گلیسرید خون را پایین بیاوریم؟

مهم ترین منبع تری گلیسیرید خون، چربی های موجود در غذا می باشد. بعد از خوردن غذا، کبد فرایند تولید آنها را فراهم می کند. مقدار کمی تری گلیسیرید در خون افراد سالم وجود دارد. اما اگر کالری زیادی مصرف کنید ( از منابع کربوهیدرات، چربی و یا پروتئین)، بدن کالری اضافی را به صورت تری گلیسیرید ذخیره می کند. این تری گلیسیرید ذخیره شده، همان چربی های بدن می باشد. بنابراین افراد چاق، دارای تری گلیسیرید زیادی است.

مقادیر طبیعی و غیر طبیعی تری گلیسیرید خون

مقدار تری گلیسیرید طبیعی: کمتر از 150 میلی گرم در دسی لیتر ( 7/1 میلی مول در لیتر)

مقدار تری گلیسیرید در مرز خطر: 150 تا 199 میلی گرم در دسی لیتر ( 7/1 تا 2/2 میلی مول در لیتر)

مقدار تری گلیسیرید زیاد: 200 میلی گرم در دسی لیتر ( 3/2 میلی مول در لیتر)

مقدار تری گلیسیرید خیلی زیاد: 500 میلی گرم در دسی لیتر ( 7/5 میلی مول در لیتر)

افزایش تری گلیسیرید خون

مقدار زیاد تری گلیسیرید موجود در خون باعث سختی و سفتی رگ های خونی و سکته قبلی می گردد. این عارضه باعث بیماری های انسداد شریان و رگ می گردد. همچنین باعث بیماری سندرم متابولیک می گردد.

سندرم متابولیکی شامل: فشار خون بالا، قند خون بالا، تجمع چربی در شکم، مقدار کم کلسترول خوب (HDL) و مقدار زیاد تری گلیسیرید می باشد.

چه عواملی موجب افزایش تری گلیسیرید خون می گردند؟

* چاقی
*
دیابت کنترل نشده

* کم کاری تیروئید
* بیماری کلیه و کبد

* افزایش مصرف کالری

* نوشیدن مشروبات الکلی

داروهایی که موجب افزایش تری گلیسرید خون می شوند، عبارتند از

)- تاموکسیفن (داروی درمان کننده سرطان

استروئید

بتابلوکرها

دیورتیک ها

استروژن

ضد بارداری
در بسیاری از موارد دیده شده است که افزایش تری گلیسیرید خون، ارثی می باشد

علائم افزایش تری گلیسیرید خون

غالبا بدون علامت می باشد. اما اگر شما از نظر ژنتیکی دچار افزایش تری گلیسیرید خون باشید، زیر پوست تان، رسوب چربی به شکل لکه های زرد رنگی دیده می شود. این لکه های زرد به نام خوانده می شود xanthomas.

چگونه تری گلیسرید خون را پایین بیاوریم؟

مهم ترین منبع تری گلیسیرید خون، چربی های موجود در غذا می باشد. بعد از خوردن غذا، کبد فرایند تولید آنها را فراهم می کند. مقدار کمی تری گلیسیرید در خون افراد سالم وجود دارد. اما اگر کالری زیادی مصرف کنید ( از منابع کربوهیدرات، چربی و یا پروتئین)، بدن کالری اضافی را به صورت تری گلیسیرید ذخیره می کند. این تری گلیسیرید ذخیره شده، همان چربی های بدن می باشد. بنابراین افراد چاق، دارای تری گلیسیرید زیادی است.

افزایش تری گلیسیرید خون، غالبا در اثر چاقی ، نوشیدن مشروبات الکلی و یا دیابت بوجود می آید

کولیک صفراوی


ملاحظات کلى


 


کوله‌سيستيت مزمن شايع‌ترين نوع بيمارى علامتدار کيسه صفرا است که تقريباً در تمام موارد با سنگ‌هاى صفراوى همراه است. دوره‌هاى مکرر و مختصر انسداد مجراى سيستيک باعث کوليک صفراوى متناوب و نهايتاً التهاب و تشکيل اسکار مى‌شود.


 



عوارض


 


کوله‌سيستيت مزمن مى‌تواند زمينه‌ساز کوله‌سيستيت حاد، سنگ‌هاى مجراى مشترک، و آدنوکارسينوم کيسه صفرا شود. هرچه سنگ‌ها بيشتر مانده باشند، احتمال بروز اين عوارض نيز بيشتر مى‌شود، با اين‌حال عوارض شيوع خيلى زيادى ندارند و وجود سنگ صفراوى دليل کافى براى کوله‌سيستکتومى پروفيلاکتيک در بيمارى که بدون علامت است يا علائم خفيف دارد محسوب نمى‌شود.


 

 

 

 

 

 

 


پيش‌آگهى


 


عوارض جدى و موارد مرگ و مير ناشى از خود عمل بسيار نادر هستند.


 



يافته‌هاى بالينى


 



نشانه‌ها و علائم


 


کوليک صفراوي، مشخص‌ترين علامت کوله‌سيستيت، از انسداد موقت مجراى سيستميک با سنگ صفراوى ناشى مى‌شود. درد معمولاً ناگهانى آغاز شده، بين چند دقيقه تا چندين ساعت طول مى‌کشد و به‌تدريج تخفيف پيدا مى‌کند. درد کوليک صفراوي، معمولاً دائمى است نه متناوب. در بعضى از بيماران علامت درد پس از مصرف غذا شروع مى‌شود؛ در سايرين درد ارتباطى با غذا ندارد. فرکانس علامت بسيار متغير است و از يک مشکل تقريباً دائمى تا حملاتى به فاصلهٔ چندين سال تغيير مى‌کند. تهوع و استفراغ نيز ممکن است با درد همراه باشند.


 


کوليک صفراوى معمولاً در ربع فوقانى راست احساس مى‌شود ولى درد اپى‌گاستر و درد سمت چپ شکم نيز شايع است و بعضى از بيماران درد جلوى قلبى نيز دارند. درد ممکن است در مسير لبهٔ دنده‌اى به پشت تير بکشد و يا به ناحيهٔ اسکاپولا انتشار پيدا کند. درد بر روى شانه غيرمعمول، و نشان‌دهندهٔ آزردگى مستقيم ديافراگم است.


 


به هنگام حمله ممکن است ربع فوقانى راست شکم در لمس حساس باشد، و به‌ندرت ممکن است کيسه صفرا لمس شود.


 


عدم تحمل غذاى چرب، سوء هاضمه، سوزش سردل، نفخ، تهوع و آروغ‌هاى مکرر ساير علائم همراه با بيمارى سنگ صفراوى را تشکيل مى‌دهند.