کاربرد لیزر در زیبایی پوست و درمان بیماریهای پوستی
لیزر
یک نوع نور برانگیخته شده و پرانرژی است که در شرایط عادی در طبیعت دیده
نمی شود ولی با تکنولوژی و وسایل خاص میتوان آن را ایجاد کرد. لیزر با نور
معمولی تفاوتهایی دارد که این ویژگیها باعث توانایی و کاربردهای خاص
لیزر می شود.کاربرد لیزر در پزشکی و از جمله بیماریهای پوستی از حدود ۴۰ سال پیش به صورت تحقیقاتی شروع شده و با آمدن دستگاههای جدیدتر که مؤثرتر و کم عارضهتر هستند جایگاه ویژه و وسیعی در درمان بیماریها، پیدا کرده است.
مکانیسم اثر لیزر جذب انرژی نورانی توسط مولکولهای بافتی است. همانطوری که در اثر تابش نور خورشید اشیاء به تدریج گرم میشوند، تابش لیزر نیز باعث گرم شدن، داغ شدن و نهایتاً تخریب بعضی مولکولهای حساس بافتی می شود.
از آنجایی که لیزر تک طول موج است، فقط باعث داغ شدن و تخریب ساختمانهای خاصی می شود. در حالی که افزایش حرارت در ساختمانهای مجاور که حساس نیستند زیاد قابل توجه نیست. لذا با انتخاب لیزر مناسب و با دانستن ویژگیهای بافتی میتوان ضایعه مورد نظر را تخریب کرد در حالی که کمترین صدمه ممکن به ساختمانهای مجاور آن وارد شود. به طور مثال لیزری که طول موج حدود ۵۸۵ نانومتر می باشد (Pulse dye Laser) بیشتر روی ساختمان عروقی اثر میکند لذا در مورد عروق واریسی پوست، ضایعات همانژیومی و لکهها و خالهای عروقی به کار میرود.
کاربرد لیزر در بیماریهای پوستی و زیبایی
به طور کلی کاربردهای لیزر را به شکل زیر میتوان دستهبندی کرد: درمان ضایعات و خالهای عروقی که معمولاً رنگ این ضایعات قرمز روشن یا تیره است. درمان انواع ضایعات رنگی و رنگدانهای پوست که شامل خالهای رنگی پوست و خالکوبی ها می شود، درمان و کاهش موهای زائد و ناخواسته بدن، کاهش چین و چروک، فرورفتگی ها و جای زخمهای ناشی از بعضی بیماریهای پوستی از قبیل آکنه.
درمان بعضی از انواع بیماریهای پوستی از قبیل زگیل، جای زخم های برجسته و خارش دار (کلوئید)، ترکهای پوستی ناشی از حاملگی و چاقی (Striae) و ترمیم زخم و همچنین استفاده از آن به عنوان وسیلهای برای برش بافت از کاراییهای مهم این پدیده است.
انواع دستگاههای لیزر و کاربرد آنها
برای درمان ضایعات عروقی که شامل رگهای واریسی پوست (درصورت، اندام ها و بدن)، لکه های قرمز عروقی و خالهای عروقی (ماه گرفتگی های قرمز) و بعضی تومورهای عروقی (گرانولوم پیوژنیکوم) است، لیزرهای (Pulse dye laser)P.D.L، Nd-YAG، آرگون قابل استفاده هستند که P.D.L مناسب تر است.
برای درمان خالها و لکههای تیره پوستی (ماه گرفتگی آبی و یا قهوهای)، خالکوبی ها (آبی، سیاه، گاهی قرمز) از انواع این لیزرها میتوان استفاده کرد:
Q- Switch Ruby, Q- Switch Alexandrite, Q- Switch Nd-YAG
برای درمان و کاهش موهای ناخواسته نیز از انواع لیزرهایRuby laser، Alexandrite، Diode Nd-YAG می توان استفاده نمود. همچنین یک سیستم جدید به نام (I.P.L Intense Pulse Light 0 ) که نور پرانرژی معمولی است و از جنس لیزر نیست در کاهش موهای ناخواسته مؤثر است اما تأثیر لیزر در کاستن موهای زائد، دائمی نمی باشد.
برای کاهش چین و چروک و فرورفتگی های جای زخم آکنه و سایر بیماریها می توان از لیزرهای CO۲ و Erbium YAG استفاده کرد.
لیزر CO۲ پوست را عمیق تر میتراشد و در کاهش چین و چروک مؤثرتر است ولی عوارض آن از جمله ایجاد جای زخم و لکه های تیره شایع تر است، لذا برای کاهش عوارض ناخواسته، Erbium YAG مناسب تر است. نتیجه این لیزرها هیچ کدام صددرصد نیست، ولی در کاهش عمق چین و چروک و زخم ها مؤثر هستند.
انواع مختلف لیزر در درمان بیماریهای مختلف پوستی کاربرد دارند ولی باید توجه داشت که برای این بیماریها، درمانها و روشهای دیگر و ارزانتر نیز وجود دارند، لذا در صورت عدم موفقیت سایر روشها می توان نتایج لیزر را نیز امتحان کرد.
لیپوساکشن چیست و انواع روش های لیپوساکشن

یکی از شایعترین عمل های زیبایی در سراسر دنیاست و اخیرا تعداد زنان و مردان متقاضی این عمل جراحی رو به افزایش است و اغلب بهبود ظاهر خود را موثر در ارتباطات اجتماعی و تجاری می دانند البته باید اعتراف نمود به غیر از جنبه های زیبایی از نظر درمانی نیز این روش قابل اهمیت است .
امروزه بسیاری از عملکردهای پزشکی به صورت ایمن و با نتایج مطمئن ارائه می شوند و باید قبول کرد که این ایمنی و اطمینان را مدیون پیشرفت تکنولوژی های مختلف و به کارگیری آن در علوم پزشکی هستیم .
سیستم های لیپوساکشن نیز دارای چنین تاریخچه ای است و پیشرفت های قابل توجهی در جهت کاهش یا حذف خطرات و عوارض داشته است .
به طوری که خطرناک ترین عارضه لیپوساکشن که همه از آن با اطلاع هستیم آمبولی چربی است که در روشهای جدید ارائه شده حتی یک مورد هم گزارش نشده است و خطر آن نزدیک به صفر است .
در این سری مقالات پس از اشاره کوتاه به تاریخچه لیپوساکشن به معرفی روشهای مختلف لیپوساکشن و روش اجرای آن ‚ نتایج و کاربرد های درمانی و عوارض آن می پردازیم.
تارخچه عمل لیپوساکشن در سال 1974 لیپوساکشن اولین بار توسط دکتر Fischer یک پزشک ایتالیایی در رم ابداع شد و سپس در سال 1978 توسط یک جراح پلاستیک فرانسوی به پاریس برده شد .
پس از آن لیپوساکشن در ایالات متحده مطرح و سپس به عنوان یک روش معمول جراحی زیبایی در سطح دنیا رواج یافت .
در سال 1985 لیپوساکشن به نام روش تامسنت tumescent توسط دکتر کلین ابداع شد که هنوز به عنوان بهترین و مطمئن ترین روش استفاده می شود .
لیپوساکشن چیست؟
لیپوساکشن یعنی مکش و خارج کردن چربی با استفاده از یک پمپ مکشی.
این پمپ مکشی (ساکشن) توسط یک لوله استیل (کانولا) همراه با حرکت چرخشی پزشک قادر به برداشتن و تخلیه کردن چربی از زیر پوست در قسمت های مختلف بدن از جمله شکم ‚ پهلو ‚ ران ‚ باسن ‚ غبغب و... است .
انجام این روش با عوارض مختلفی همراه است . در صورت انتخاب صحیح بیمار ‚ استفاده از روش جراحی مناسب و اجرای صحیح روش (مهارت کافی) می توان این عوارض را به کمترین حد ممکن کاهش داد و احساس خوب زیبایی را به بیمار هدیه داد .
شرایط انتخاب بیمار در عمل لیپوساکشن چیست؟
انتخاب صحیح بیمار یکی از مهم ترین عوامل تعیین کننده در کیفیت لیپوساکشن است .
اولین قدم مشاوره و بررسی پزشکی و فیزیکی بیمار است و وجود هر نوع بیماری جسمی ‚ روحی ‚ اعتیاد به سیگار و مواد مخدر و مصرف داروها باید به طور کامل به پزشک اطلاع داده شود.
شما ممکن است ایده های ذهنی خاصی در مورد ظاهر خود پس از انجام لیپوساکشن داشته باشید و این تنها پزشک شماست که با توجه به وضعیت جسمی ‚ فیزیکی و شرایط پوست شما می تواند اظهار نظر کند پس از عمل چه وضعیت ظاهری خواهید داشت .
بهترین افرادی که مناسب لیپوساکشن هستند کسانی اند که دارای سلامتی جسمی فیزیکی ‚ تعادل روانی بدون هر گونه بیماری خصوصا بیماری های مزمن بیماری های قلبی ‚ دیابت ‚ مشکلات گردش خون می باشند و همچنین دارای اضافه وزنی متوسط و الاستیسیتی پوستی خوب باشند .
آیا سن در انجام عمل لیپوساکشن و موفقیت اثر آن موثر است؟
سن عامل مهمی در عمل لیپوساکشن به شمار نمی آید ولی بهترین زمان فاصله بین 15 تا 65 سال است ‚ا لبته الاستیسیتی پوست با افزایش سن و مصرف سیگار و داشتن رژیم های مکرر غیر علمی کاهش می یابد و ممکن است نتیجه پس از عمل به اندازه سایرین رضایت بخش نباشد .
انواع روش های لیپوساکشن روش های معمول لیپوساکشن عبارتند از :
1- روش خشک (Dry)
در این روش هیچگونه محلول یا ماده بی حسی در محل عمل تزریق نشده و به بیمار بیهوشی عمومی داده می شود . و پس از آماده کردن بیمار کانول فلزی ( لوله استیل ) که دارای سوراخ های ریز و متصل به دستگاه ساکشن است توسط برشهای کوچک ایجاد شده در نواحی مختلف وارد محل عمل نموده و با جلو و عقب بردن کانول توسط پزشک چربی ها بریده و کنده شده و به وسیله ساکشن به بیرون مکیده و خارج می شود . در این روش علاوه بر اینکه بیمار تحت بی هوشی عمومی و عوارض ناشی از بیهوشی عمومی قرار گرفته است ‚ کلیه بافت های زیر پوستی عروق و اعصاب در خطر آسیب کنده شدن قرار می گیرند ‚خطر آمبولی و از دست دادن خون زیاد و آسیب بافتی در این روش بسیار بالاست و به همین دلیل بستری کردن بیمار و گهگاهی بسته به میزان چربی تخلیه شده تزریق خون ضروری است و خطرات جوشگاه نامناسب و شل شدن پوست و از بین رفتن قسمتی از پوست (نکروز ) بیشتر است . این روش در حال حاضر استفاده نمی شود و ممنوع است .
2- روش مرطوب (Wet)
این روش نیز نیاز به بیهوشی عمومی دارد و مقدار کمی مواد بی حسی و همچنین مقداری محلول (حدود 100 میلی لیتر ) در محل مزبور تزریق می گردد و عمل ساکشن انجام می شود حدودا 20 – 15 در صد از مایع خارج شده را خون تشکیل می دهد . البته در این روش نسبت به روش قبلی مقدار کمتری خون از دست می رود .
3- روش فوق مرطوب (super wet)
در این روش میزان محلول بی حس کننده در محل تحت عمل جراحی نصف مقداری است که در روش تامسنت استفاده می شود . عوارض و خطرات آن نسبت به دو روش قبل کمتر است و میزان هشت درصد از مایع مکیده شده خون می باشد .
این روش از سال 1985 توسط دکتر کلین ابداع شد و سپس در همه دنیا توسعه یافت . در حال حاضر این روش ایمن ترین است و تاکنون گزارشی مبنی بر مرگ در اثر جراحی لیپوساکشن به این روش ثبت نشده است . این روش نیازی به بیهوشی عمومی ندارد . نهایتا ممکن است به یک داروی آرام بخش نیاز باشد .
Tumescent یعنی متورم و در این روش حجم زیادی از محلول سرم نمکی به همراه ماده بی حس کننده و آدرنالین در محل عمل توسط پمپ تزریق ‚ تزریق می گردد . تزریق ماده فوق سبب تورم محل عمل و باز شدن بافت ها می گردد و ماده بی حس کننده نیز سبب بی حسی موضعی می شود و آدرنالین موجود در محلول انقباض عروقی می دهد در نتیجه در حین تخلیه چربی ‚ آسیب عروقی به حداقل می رسد و خون ریزی به شدت کاهش می یابد .
همچنین آدرنالین پس از انقباض عروقی ایجاد شده سبب می شود جذب ماده بی حس کننده از طریق رگها کاهش یابد ‚ ضمن اینکه مدت بی حسی افزایش می یابد و میزان داروی بی حسی در سیستم گردش خون در حد پایینی نگه داشته شود و پس از عمل جراحی به مدت 24 تا 36 ساعت بی حس باقی خواهد ماند. در این مدت بیمار نیازی به داروی مسکن و ضد درد نخواهد داشت .
پس از عمل جراحی بیمار بدون کمک دیگری راه می رود و ظرف 72 – 48 ساعت با جذب یا تخلیه محلول با قی مانده از محل عمل جراحی ‚ شرایط طبیعی خود را به دست می آورد .
4- روش تامسنت (tumescent)
مزایای این روش به طور خلاصه به شرح ذیل است :
انجام لیپوساکشن بدون بیهوشی ‚ ایمنی بسیار بالا ی عمل ‚ کاهش و حذف خطراتی از جمله آمبولی و مرگ ‚ کاهش قابل توجه خونریزی و آسیب بافتی و عدم نیاز به تزریق خون ‚ امکان برداشت تدریجی و کنترل شده چربی ها ‚ عدم نیاز به مراقبت های ویژه پس از عمل ‚ عدم وجود عوارض بیهوشی ‚ عدم شل شدن پوست ‚ کوتاه بودن دوران نقاهت .

یکی از شایعترین عمل های زیبایی در سراسر دنیاست و اخیرا تعداد زنان و مردان متقاضی این عمل جراحی رو به افزایش است و اغلب بهبود ظاهر خود را موثر در ارتباطات اجتماعی و تجاری می دانند البته باید اعتراف نمود به غیر از جنبه های زیبایی از نظر درمانی نیز این روش قابل اهمیت است .
امروزه بسیاری از عملکردهای پزشکی به صورت ایمن و با نتایج مطمئن ارائه می شوند و باید قبول کرد که این ایمنی و اطمینان را مدیون پیشرفت تکنولوژی های مختلف و به کارگیری آن در علوم پزشکی هستیم .
سیستم های لیپوساکشن نیز دارای چنین تاریخچه ای است و پیشرفت های قابل توجهی در جهت کاهش یا حذف خطرات و عوارض داشته است .
به طوری که خطرناک ترین عارضه لیپوساکشن که همه از آن با اطلاع هستیم آمبولی چربی است که در روشهای جدید ارائه شده حتی یک مورد هم گزارش نشده است و خطر آن نزدیک به صفر است .
در این سری مقالات پس از اشاره کوتاه به تاریخچه لیپوساکشن به معرفی روشهای مختلف لیپوساکشن و روش اجرای آن ‚ نتایج و کاربرد های درمانی و عوارض آن می پردازیم.
تارخچه عمل لیپوساکشن در سال 1974 لیپوساکشن اولین بار توسط دکتر Fischer یک پزشک ایتالیایی در رم ابداع شد و سپس در سال 1978 توسط یک جراح پلاستیک فرانسوی به پاریس برده شد .
پس از آن لیپوساکشن در ایالات متحده مطرح و سپس به عنوان یک روش معمول جراحی زیبایی در سطح دنیا رواج یافت .
در سال 1985 لیپوساکشن به نام روش تامسنت tumescent توسط دکتر کلین ابداع شد که هنوز به عنوان بهترین و مطمئن ترین روش استفاده می شود .
لیپوساکشن چیست؟
لیپوساکشن یعنی مکش و خارج کردن چربی با استفاده از یک پمپ مکشی.
این پمپ مکشی (ساکشن) توسط یک لوله استیل (کانولا) همراه با حرکت چرخشی پزشک قادر به برداشتن و تخلیه کردن چربی از زیر پوست در قسمت های مختلف بدن از جمله شکم ‚ پهلو ‚ ران ‚ باسن ‚ غبغب و... است .
انجام این روش با عوارض مختلفی همراه است . در صورت انتخاب صحیح بیمار ‚ استفاده از روش جراحی مناسب و اجرای صحیح روش (مهارت کافی) می توان این عوارض را به کمترین حد ممکن کاهش داد و احساس خوب زیبایی را به بیمار هدیه داد .
شرایط انتخاب بیمار در عمل لیپوساکشن چیست؟
انتخاب صحیح بیمار یکی از مهم ترین عوامل تعیین کننده در کیفیت لیپوساکشن است .
اولین قدم مشاوره و بررسی پزشکی و فیزیکی بیمار است و وجود هر نوع بیماری جسمی ‚ روحی ‚ اعتیاد به سیگار و مواد مخدر و مصرف داروها باید به طور کامل به پزشک اطلاع داده شود.
شما ممکن است ایده های ذهنی خاصی در مورد ظاهر خود پس از انجام لیپوساکشن داشته باشید و این تنها پزشک شماست که با توجه به وضعیت جسمی ‚ فیزیکی و شرایط پوست شما می تواند اظهار نظر کند پس از عمل چه وضعیت ظاهری خواهید داشت .
بهترین افرادی که مناسب لیپوساکشن هستند کسانی اند که دارای سلامتی جسمی فیزیکی ‚ تعادل روانی بدون هر گونه بیماری خصوصا بیماری های مزمن بیماری های قلبی ‚ دیابت ‚ مشکلات گردش خون می باشند و همچنین دارای اضافه وزنی متوسط و الاستیسیتی پوستی خوب باشند .
آیا سن در انجام عمل لیپوساکشن و موفقیت اثر آن موثر است؟
سن عامل مهمی در عمل لیپوساکشن به شمار نمی آید ولی بهترین زمان فاصله بین 15 تا 65 سال است ‚ا لبته الاستیسیتی پوست با افزایش سن و مصرف سیگار و داشتن رژیم های مکرر غیر علمی کاهش می یابد و ممکن است نتیجه پس از عمل به اندازه سایرین رضایت بخش نباشد .
انواع روش های لیپوساکشن روش های معمول لیپوساکشن عبارتند از :
1- روش خشک (Dry)
در این روش هیچگونه محلول یا ماده بی حسی در محل عمل تزریق نشده و به بیمار بیهوشی عمومی داده می شود . و پس از آماده کردن بیمار کانول فلزی ( لوله استیل ) که دارای سوراخ های ریز و متصل به دستگاه ساکشن است توسط برشهای کوچک ایجاد شده در نواحی مختلف وارد محل عمل نموده و با جلو و عقب بردن کانول توسط پزشک چربی ها بریده و کنده شده و به وسیله ساکشن به بیرون مکیده و خارج می شود . در این روش علاوه بر اینکه بیمار تحت بی هوشی عمومی و عوارض ناشی از بیهوشی عمومی قرار گرفته است ‚ کلیه بافت های زیر پوستی عروق و اعصاب در خطر آسیب کنده شدن قرار می گیرند ‚خطر آمبولی و از دست دادن خون زیاد و آسیب بافتی در این روش بسیار بالاست و به همین دلیل بستری کردن بیمار و گهگاهی بسته به میزان چربی تخلیه شده تزریق خون ضروری است و خطرات جوشگاه نامناسب و شل شدن پوست و از بین رفتن قسمتی از پوست (نکروز ) بیشتر است . این روش در حال حاضر استفاده نمی شود و ممنوع است .
2- روش مرطوب (Wet)
این روش نیز نیاز به بیهوشی عمومی دارد و مقدار کمی مواد بی حسی و همچنین مقداری محلول (حدود 100 میلی لیتر ) در محل مزبور تزریق می گردد و عمل ساکشن انجام می شود حدودا 20 – 15 در صد از مایع خارج شده را خون تشکیل می دهد . البته در این روش نسبت به روش قبلی مقدار کمتری خون از دست می رود .
3- روش فوق مرطوب (super wet)
در این روش میزان محلول بی حس کننده در محل تحت عمل جراحی نصف مقداری است که در روش تامسنت استفاده می شود . عوارض و خطرات آن نسبت به دو روش قبل کمتر است و میزان هشت درصد از مایع مکیده شده خون می باشد .
این روش از سال 1985 توسط دکتر کلین ابداع شد و سپس در همه دنیا توسعه یافت . در حال حاضر این روش ایمن ترین است و تاکنون گزارشی مبنی بر مرگ در اثر جراحی لیپوساکشن به این روش ثبت نشده است . این روش نیازی به بیهوشی عمومی ندارد . نهایتا ممکن است به یک داروی آرام بخش نیاز باشد .
Tumescent یعنی متورم و در این روش حجم زیادی از محلول سرم نمکی به همراه ماده بی حس کننده و آدرنالین در محل عمل توسط پمپ تزریق ‚ تزریق می گردد . تزریق ماده فوق سبب تورم محل عمل و باز شدن بافت ها می گردد و ماده بی حس کننده نیز سبب بی حسی موضعی می شود و آدرنالین موجود در محلول انقباض عروقی می دهد در نتیجه در حین تخلیه چربی ‚ آسیب عروقی به حداقل می رسد و خون ریزی به شدت کاهش می یابد .
همچنین آدرنالین پس از انقباض عروقی ایجاد شده سبب می شود جذب ماده بی حس کننده از طریق رگها کاهش یابد ‚ ضمن اینکه مدت بی حسی افزایش می یابد و میزان داروی بی حسی در سیستم گردش خون در حد پایینی نگه داشته شود و پس از عمل جراحی به مدت 24 تا 36 ساعت بی حس باقی خواهد ماند. در این مدت بیمار نیازی به داروی مسکن و ضد درد نخواهد داشت .
پس از عمل جراحی بیمار بدون کمک دیگری راه می رود و ظرف 72 – 48 ساعت با جذب یا تخلیه محلول با قی مانده از محل عمل جراحی ‚ شرایط طبیعی خود را به دست می آورد .
4- روش تامسنت (tumescent)
مزایای این روش به طور خلاصه به شرح ذیل است :
انجام لیپوساکشن بدون بیهوشی ‚ ایمنی بسیار بالا ی عمل ‚ کاهش و حذف خطراتی از جمله آمبولی و مرگ ‚ کاهش قابل توجه خونریزی و آسیب بافتی و عدم نیاز به تزریق خون ‚ امکان برداشت تدریجی و کنترل شده چربی ها ‚ عدم نیاز به مراقبت های ویژه پس از عمل ‚ عدم وجود عوارض بیهوشی ‚ عدم شل شدن پوست ‚ کوتاه بودن دوران نقاهت .
آیا کرم های ضد چروک پوست و صورت موثرند؟
روند پیری پوست روندی طبیعی است که با افزایش سن اتفاق میافتد، ولی برخی عوامل خارجی این روند طبیعی را تسریع می کنند.
امروز همه مردم دنبال راهی هستند تا از پیری پوستشان جلوگیری کنند و یا حتی هر روز خود را جوانتر از روز پیش نشان دهند.
در این میان، بازار کرمها، اسپریها و آمپولهای ضد پیری پوست بسیار داغ شده است، ولی آیا واقعا این مواد کارساز هستند؟
بهترین روش برای کند کردن روند پیری پوست چیست؟
خانم دکتر فریده مهتیپور، متخصص پوست و مو به پرسش هایی درباره پیری پوست پاسخ دادهاند.
خانمهای چند ساله باید به دنبال خرید کرم ضد چروک باشند ؟
تفاوتهای فردی زیادی میان افراد گوناگون وجود دارد و این تفاوتها میان نژادها و کشورهای گوناگون بارزتر می شود. ولی معمولا حدود سن 30 سالگی ساخت کلاژن در پوست کند شده و به تدریج متوقف می شود. بنابراین شروع استفاده از کرمهای محافظتی در حدود این سن پیشنهاد می شود.
البته شروع استفاده از کرمهای ضد چروک به نوع پوست فرد و میزان خشکی آن نیز بستگی دارد. ممکن است فردی با پوست بسیار خشک، این چروکها را حتی از سن 25 سالگی نیز داشته باشد، بنابراین زیر نظر پزشک می تواند کرمهای مرطوبکننده و ضدچروک را حتی از این سن به طور همزمان استفاده کند.
همه چروکهای پوست ناشی از پیریاند ؟
دو نوع چروک اصلی وجود دارد:
نوع اول چروکهایی که ناشی از انقباض ماهیچههای زیرین پوست است، مانند خطوطی که روی پیشانی یا اطراف دهان ایجاد می شود. این چروکها اغلب عمیق و مشخص بوده و به ویژه موقع حرف زدن و حالت دادن به صورت، بارزتر می شوند.
نوع دوم چروکهایی است که به مرور زمان و با بالا رفتن سن خود را نشان می دهند. دلیل ظهور این نوع چروکها، از دست رفتن کلاژن و بافت کششی پوست است. با بالا رفتن سن، کاهش بافتهای پشتیبانیکننده پوست همراه با کاهش حجم استخوان، عمق چروکها را بیشتر نمایان می سازد. در این باره بهترین کار استفاده از کرم برای درمان چروکهای سطحی و استفاده از مواد پُرکننده برای چروکهای عمقی است.
چرا بعضیها پوستشان زودتر از دیگران پیر می شود ؟
همانطور که می دانید، روند پیری پوست روندی طبیعی است که با افزایش سن اتفاق می افتد، ولی برخی عوامل خارجی این روند طبیعی را تسریع می کنند که در این میان، آفتاب مهم ترین و اصلیترین آنها محسوب می شود.
رادیکالهای آزاد تولید شده در پوست در نتیجه تابش اشعه آفتاب، به DNA سلولهای پوست صدمه می رسانند. البته مدت کمی زیر نور خورشید بودن ممکن است تغییر بارزی ایجاد نکند، ولی تماسهای مکرر و طولانی با نور خورشید سبب پیر شدن تدریجی پوست خواهد شد. در کنار آفتاب، عوامل دیگری از قبیل سیگار، آلودگی هوا ، استرس و... نیز در روند پیری پوست موثرند.
حالا چهکنیم که پوستمان پیر نشود و چروک نخورد ؟
بهترین کار، پیشگیری از تماس طولانی و مستقیم با آفتاب است. این کار را به وسیله کرمهای ضد آفتاب با SPF مناسب و استفاده از پوشش مناسب مانند پوشیدن لباس و کلاه می توان انجام داد اگر قبلا تماسهای طولانی با نور خورشید وجود داشته و آثار خود را به جای گذارده است، استفاده از کرمهای حاوی رتینوئید، کرمهای لایه بردار و کرمهای حاوی آنتیاکسیدان توصیه می شود.
استفاده از کرمهای ضد چروک چطور ؟
آنتیاکسیدان در بیشتر مواد غذایی، به ویژه میوهها و سبزیها وجود دارد. این مواد در چای سبز نیز به وفور یافت می شود. امروزه این مواد آنتیاکسیدانی به شکل دارو نیز در دسترس هستند. مصرف موضعی این داروها همراه با مصرف خوراکی آنتی اکسیدان ها می تواند به طور نسبی در بهبود روند پیری پوست موثر باشد.
کرم ضد چروک از چه موادی تشکیل شده است ؟
این کرمها برحسب مارکهایشان انواع متعددی دارند و می توانند حاوی اسیدهای میوه و رتینوئیدها، انواع آنتیاکسیدانها و مرطوبکنندهها باشند. ویتامینهای E و C و A نیز در بیشتر این کرمها وجود دارند، هر چند که درباره پایداری این مواد در محیط و یا پس از تماس آن با پوست بحثهای فراوانی وجود دارد. شما ممکن است فهرستی طولانی از مواد تشکیلدهنده را روی این کرمها مشاهده کنید، ولی در واقع مواد موثر این کرمها، محدود و مشخصاند و مقداری از این مواد در واقع برای رطوبترسانی و یا به عنوان مواد نگهدارنده وارد ترکیب کرم شده اند.
واقعا کرمهای ضد چروک همانطور که در تبلیغات تاکید می شود، پوست را جوان می کنند ؟
جوان شدن یک سلول پیر یا زنده شدن یک سلول آسیبدیده و یا مرده از نظر علمی معنایی ندارد. وقتی کرم ضد چروک استفاده می کنید، تنها جلوی آسیبهای ناشی از رادیکالهای آزاد و دیگر صدمات محیطی را می گیرید، ولی در صورتی که آسیب وارده به یک سلول بسیار شدید باشد، هیچ کرمی نمی تواند موجب جوانسازی آن شود. در این حالت، بهترین کار این است که به کمک پیلینگ طی چند مرحله، لایههایی از این سلولهای آسیبدیده را از پوست جدا کنید. باقی ماندن سلولهای آسیبدیده روی پوست، روند بازسازی پوست را مختل کرده و مهم تر آنکه در طولانیمدت می تواند سبب ایجاد ضایعات متعدد پوستی شود، بنابراین برداشتن چند لایه از این سلولها، علاوه بر تسریع بازسازی پوست و حفظ شادابی آن، در پیشگیری از بروز بسیاری از ضایعات پوستی هم موثر است.
دکتر فریده مهتیپور- متخصص پوست و مو
روند پیری پوست روندی طبیعی است که با افزایش سن اتفاق میافتد، ولی برخی عوامل خارجی این روند طبیعی را تسریع می کنند.امروز همه مردم دنبال راهی هستند تا از پیری پوستشان جلوگیری کنند و یا حتی هر روز خود را جوانتر از روز پیش نشان دهند.
در این میان، بازار کرمها، اسپریها و آمپولهای ضد پیری پوست بسیار داغ شده است، ولی آیا واقعا این مواد کارساز هستند؟
بهترین روش برای کند کردن روند پیری پوست چیست؟
خانم دکتر فریده مهتیپور، متخصص پوست و مو به پرسش هایی درباره پیری پوست پاسخ دادهاند.
خانمهای چند ساله باید به دنبال خرید کرم ضد چروک باشند ؟
تفاوتهای فردی زیادی میان افراد گوناگون وجود دارد و این تفاوتها میان نژادها و کشورهای گوناگون بارزتر می شود. ولی معمولا حدود سن 30 سالگی ساخت کلاژن در پوست کند شده و به تدریج متوقف می شود. بنابراین شروع استفاده از کرمهای محافظتی در حدود این سن پیشنهاد می شود.
البته شروع استفاده از کرمهای ضد چروک به نوع پوست فرد و میزان خشکی آن نیز بستگی دارد. ممکن است فردی با پوست بسیار خشک، این چروکها را حتی از سن 25 سالگی نیز داشته باشد، بنابراین زیر نظر پزشک می تواند کرمهای مرطوبکننده و ضدچروک را حتی از این سن به طور همزمان استفاده کند.
همه چروکهای پوست ناشی از پیریاند ؟
دو نوع چروک اصلی وجود دارد:
نوع اول چروکهایی که ناشی از انقباض ماهیچههای زیرین پوست است، مانند خطوطی که روی پیشانی یا اطراف دهان ایجاد می شود. این چروکها اغلب عمیق و مشخص بوده و به ویژه موقع حرف زدن و حالت دادن به صورت، بارزتر می شوند.
نوع دوم چروکهایی است که به مرور زمان و با بالا رفتن سن خود را نشان می دهند. دلیل ظهور این نوع چروکها، از دست رفتن کلاژن و بافت کششی پوست است. با بالا رفتن سن، کاهش بافتهای پشتیبانیکننده پوست همراه با کاهش حجم استخوان، عمق چروکها را بیشتر نمایان می سازد. در این باره بهترین کار استفاده از کرم برای درمان چروکهای سطحی و استفاده از مواد پُرکننده برای چروکهای عمقی است.
چرا بعضیها پوستشان زودتر از دیگران پیر می شود ؟
همانطور که می دانید، روند پیری پوست روندی طبیعی است که با افزایش سن اتفاق می افتد، ولی برخی عوامل خارجی این روند طبیعی را تسریع می کنند که در این میان، آفتاب مهم ترین و اصلیترین آنها محسوب می شود.
رادیکالهای آزاد تولید شده در پوست در نتیجه تابش اشعه آفتاب، به DNA سلولهای پوست صدمه می رسانند. البته مدت کمی زیر نور خورشید بودن ممکن است تغییر بارزی ایجاد نکند، ولی تماسهای مکرر و طولانی با نور خورشید سبب پیر شدن تدریجی پوست خواهد شد. در کنار آفتاب، عوامل دیگری از قبیل سیگار، آلودگی هوا ، استرس و... نیز در روند پیری پوست موثرند.
حالا چهکنیم که پوستمان پیر نشود و چروک نخورد ؟
بهترین کار، پیشگیری از تماس طولانی و مستقیم با آفتاب است. این کار را به وسیله کرمهای ضد آفتاب با SPF مناسب و استفاده از پوشش مناسب مانند پوشیدن لباس و کلاه می توان انجام داد اگر قبلا تماسهای طولانی با نور خورشید وجود داشته و آثار خود را به جای گذارده است، استفاده از کرمهای حاوی رتینوئید، کرمهای لایه بردار و کرمهای حاوی آنتیاکسیدان توصیه می شود.
استفاده از کرمهای ضد چروک چطور ؟
آنتیاکسیدان در بیشتر مواد غذایی، به ویژه میوهها و سبزیها وجود دارد. این مواد در چای سبز نیز به وفور یافت می شود. امروزه این مواد آنتیاکسیدانی به شکل دارو نیز در دسترس هستند. مصرف موضعی این داروها همراه با مصرف خوراکی آنتی اکسیدان ها می تواند به طور نسبی در بهبود روند پیری پوست موثر باشد.
کرم ضد چروک از چه موادی تشکیل شده است ؟
این کرمها برحسب مارکهایشان انواع متعددی دارند و می توانند حاوی اسیدهای میوه و رتینوئیدها، انواع آنتیاکسیدانها و مرطوبکنندهها باشند. ویتامینهای E و C و A نیز در بیشتر این کرمها وجود دارند، هر چند که درباره پایداری این مواد در محیط و یا پس از تماس آن با پوست بحثهای فراوانی وجود دارد. شما ممکن است فهرستی طولانی از مواد تشکیلدهنده را روی این کرمها مشاهده کنید، ولی در واقع مواد موثر این کرمها، محدود و مشخصاند و مقداری از این مواد در واقع برای رطوبترسانی و یا به عنوان مواد نگهدارنده وارد ترکیب کرم شده اند.
واقعا کرمهای ضد چروک همانطور که در تبلیغات تاکید می شود، پوست را جوان می کنند ؟
جوان شدن یک سلول پیر یا زنده شدن یک سلول آسیبدیده و یا مرده از نظر علمی معنایی ندارد. وقتی کرم ضد چروک استفاده می کنید، تنها جلوی آسیبهای ناشی از رادیکالهای آزاد و دیگر صدمات محیطی را می گیرید، ولی در صورتی که آسیب وارده به یک سلول بسیار شدید باشد، هیچ کرمی نمی تواند موجب جوانسازی آن شود. در این حالت، بهترین کار این است که به کمک پیلینگ طی چند مرحله، لایههایی از این سلولهای آسیبدیده را از پوست جدا کنید. باقی ماندن سلولهای آسیبدیده روی پوست، روند بازسازی پوست را مختل کرده و مهم تر آنکه در طولانیمدت می تواند سبب ایجاد ضایعات متعدد پوستی شود، بنابراین برداشتن چند لایه از این سلولها، علاوه بر تسریع بازسازی پوست و حفظ شادابی آن، در پیشگیری از بروز بسیاری از ضایعات پوستی هم موثر است.
دکتر فریده مهتیپور- متخصص پوست و مو
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم دی ۱۳۹۱ ساعت 12:44 توسط سما
|
خوش آمدید